Ben şarkımı istediğim yerde söylerim

Eserin Hikâyesi

Kendi Şarkım Bu piyanoya ilk kez çıkmıyorum. Topuğumun altında aşınan ahşap, kaç kez aynı yere bastığımı benden daha iyi biliyor. Her defasında aynı yerden çıkıyorum kendi sahneme. Bir elim hâlâ tuşlarda. Ama artık piyanonun başında, bana gösterilen yerde oturmuyorum. Şarkımı söylüyorum… Ama kuralların bana gösterdiği yerde değil, kendi tercih ettiğim yerde. Çünkü bir gün anladım; hayat, başkalarının benim için belirlediği yerde usulca oturmak için fazla kıymetli. Şimdi yerimi ben seçiyorum. Sesimi ben yükseltiyorum. Adımlarımı ben atıyorum. Kırmızı topuklarımın bıraktığı izlerden utanmıyorum. Onlar benim kaç kez buraya çıktığımın, kaç kez kendimi seçtiğimin izleri. Piyano eskiyebilir. Topuklarım iz bırakabilir. Şarkım değişebilir. Ama artık biliyorum: Ben kendi şarkımı, kendi sectigim yerde söylüyorum.